σειρήνες

ιστορίες: ζεστό πρωτομαγιάτικο απόγευμα σε ημιιδιωτικό σκοπευτήριο δύο μεθυσμένοι, ένας πολύ μεθυσμένος και μια κοπέλα πιάνουν τον μάη. ζυγούρι στα κάρβουνα ντομάτα, φέτα και ψωμί. ένα άδειο μπουκάλι σίβας, κρασί και ζεστές μπύρες στο τραπέζι. παλικάρια με τα όλα τους και πάρε μεγάλε και βάλε να πιεις και φάε και μπαμ μπουμ με εννιάρι μέχρι που σκάει το απόστημα. “γεια σου ρε γιώργο παπαδόπουλε”, νοσταλγοί και χρυσαυγίτες. η κοπελίτσα μούγκα. οι φασίστες πυροβολούσαν μεθυσμένοι βαρέλια, λάστιχα, το χώμα, τον ουρανό. ο πλεόν πίτας στα ξυδια, θεσσαλικό παπάρι που φαντασιώνεται πως είναι κρητικός, επιμένει να μιλήσει στον πατέρα της κρητικιάς κοπέλας και να του πει χρόνια πολλά- ο φασίστας την πρωτομαγιά!  γεια σου και χρόνια πολλά και μπαμ μπαμ μπαμ δίπλα στ ακουστικό. “δεν σου είπε τίποτα για τις πιστολιές” την ρωτάνε αργότερα. ΝΑ ΤΑ ΓΥΡΙΣΕΤΕ ΣΤΟΥΣ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ απάντησε με χαμόγελο.

η γειτόνισσα θυμιατίζει το σπίτι της γαμώ

νοσοκομειακός ορθοπεδικός που βλέπει τριαντάρες ωραίες γκόμενες και αφηνιάζει σε σημείο να γράφει στ αρχίδια του εξετάσεις και συναφή και να μιλά για αγάλματα της ελληνιστικής εποχής και τα πήραν οι τούρκοι χτύπησε στο σημείο: “είναι τραυματισμός όσων διανύουν την τέταρτη δεκαετία της ζωής τους” . ξανά γαμώ

μπακογιάννη τραπ τρουπ τα παπούτσια, ουχ ουχ ανάσες καμμένος. ωραίο, ατμοσφαιρικό, πετσοκομμένο. το συγκρότημα. γαμώ.

Αθήνα-Ψηφίζω. αν καταλάβεις εσύ μεγάλε μαλάκα τι φοβερό και τρομερό λογοπαίγνιο σκαρφίστηκες τότε με λένε Αντιγόνη Ψόφα και κατεβαίνω και ΄γω βουλευτής

ψήφο στους αφρικανούς.

mamakouva

τώρα που στα λέω όλα αυτά έχω αγανακτήσει γιατί η αμυγδαλιά που έχω στο λάρυγγά μυρίστηκε υποψία άνοιξης και φούντωσε ως το αυτί και το μάτι. αρρώστια. κρίμα γιατί όμορφη μέρα με ιδρώτες, μύδια και λίγη τεκίλα κλείνει με πόνο. σκέτο. σήμερα βγήκαν στους δρόμους της πόλης αρκετοί αλλά, επιμένω, όχι πολλοί.

ακόμη κι έτσι όμως στα πρόσωπα που έβγαλαν τις πατούσες στον δρόμο έβλεπες την φρίκη του πολεμάω το κορμί μου. καλή αναμέτρηση.

γκεστ σταρ  χωρίς δεύτερη σκέψη ο πλανόδιος γητευτής άμοιρων γκομενών.

κι εκεί ανάμεσα στις φουντωμένες νιότες που γέρνουν με μανία στο μετά, σφίξε τα κορδόνια γιατί η μπάντα θ αρχίσει να παίζει.. (δις)

πόσοι μαλάκες θα ξαναψηφίσουν πασοκ και νδ;

γράψτε καμιά αλήθεια ρεεεε

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

`

 

 

 

 

 

 

 

τυράνια

καλός φίλος που αποφάσισε να ακολουθήσει έτερο καλό φίλο σε πρωινό φυτίλιασμα μου έλεγε ότι πήγε σε σούπερ μάρκετ για να πάρει μπύρες στις έντεκα το πρωί και κόλλησε στους καθρέφτες των ψυγείων. “δεν ήξερα το σούπερ και ψάχνοντας στα ράφια νόμιζα ότι ότι κάποιοι ήταν από πίσω και με κοιτούσαν” έλεγε ο άνθρωπος που δεν μπορεί να αναγνωρίσει ούτε τον ίδιο του τον εαυτό.

πήγα στην μικρή πόλη των γιαχωβάδων του χώρου για μια εκδήλωση αυτοεπιβεβαιούμενης μιζερίας για το χάλι του Τύπου. τυπικά πράγματα δηλαδή. ο εισαγγελέας φλωρίδης, οι καυτές αναρχανάσες ζυγώνουν τους τριχωτούς καπιταλιστικούς σβέρκους, αφεντικά, εκδότες αυτοδιαχειριζόμενες εφημερίδες. δόξα και τιμή στους λεβέντες φωτογράφους.

ανακάλυψη του διημέρου: συγγενής, όχι και τόσο μακρινός γράφει! είναι εδώ

επειδή δεν έχω καμιά αλήθεια να γράψω να κατασκευάσω δυο τρεις να έρθω στα ίσια μου;

πως το είπες το άλλο; Θέλεις καύσωνα; Μέχρι και πενήντα βαθμούς αντέχω. Χειμώνα ψόφα επιτέλους φέτος.

καταστροφές

παίρνω στα χέρια τον παγοκόφτη και με την χάρη της σάρον στόουν πάω να διαλύσω την εγκεφαλική παράλυση. Λίγες ώρες νωρίτερα συνάντησα τον  Σ.,  παλιό φίλο του Big John. Κάποτε είχε μαγαζί με ηλεκτρικές συσκευές, έπεσε έξω και κάποια στιγμή μπήκε φυλακή  για χρέη. προς τρίτους, τέταρτους, δημόσιο κλπ. Όταν βγήκε, μετά από μια τριετία, έκανε άλλα τόσα χρόνια να βγει από το σπίτι. και μετά έγινε σχεδόν Άγιος. τώρα που τα λέμε, και άσπρα κομματάκια παγωμένου νερού πετάγονται δεξιά και αριστερά και μετά γίνονται δροσερές ατασθαλιές, τριγυρνάει από καφενείο σε καφενείο με την κοιλούμπα να κοντευει να εκραγεί και σχεδόν κάθε μέρα έρχεται να πει ένα γεια και να διαφημίσει την καινούρια του πατέντα. ( ο τύπος έχει μυαλό πάντως, αλλά γκαντεμιά+βλακεία=καταστροφή). Κατασκεύασε το ψυγείο που βλέπεις. οκ. έβαλε πράσα, μισά σαλάμια, ανοιχτές κονσέρβες και κόλλησε τις ετικέτες από την ρετσίνα και την κοκακόλα να περιστρέφονται συντροφιά με το γουργουρητό της  μηχανής.

υγ. forza papadimos. riots are over

υγ1. η σεξουαλικότητα δεν είναι η μόνη αυθεντικότητα. με χειμωνιάτικη εσάνς . σέξι μήνες καλοκαίρι

υγ2. μετακομίσεις στα ζεστά του κέντρου. με ελικόπτερα απόβαση στην despair.ε;

υγ3. φύσα να ξεθολώσει ρε πούστη

του χρόνου σπίτια σας

εδώ που τα λέμε τίποτα δεν είναι τυχαίο. αποστολές δεξιά κι αριστερά, σταντ απ στην βαλκανική τηλεόραση, συνομιλίες με διευθυντές και παρουσιαστές τοπικών τηλεοπτικών σταθμών, τα οπίσθια πρώτη μούρη στην μέσα πλευρά του πρωτοσέλιδου, υπουργοί πρώην διευθυντές. αυτά μόνο για τον τελευταίο μήνα, περίπου.

όσο για τον άγιο των εργολάβων και των εργολαβιών, στουπί και φωτιά.

εν τω μεταξύ ο γνωστός απόμαχος της ζωής και γεννημένος συνταξιούχος προσπαθεί να καταλάβει αν πανικο-βάλει την δικιά του κρίση και το αντίστροφο.

δεν θα σου πω άλλα για την ώρα. χάνω που και που τα τσιμέντα και βλέπω μόνο τα τακούνια να αιωρούνται και να χορεύουν.

υγ. είπαμε. κάθε πρωί χανγκοβερ και έγινες ροκ σταρ

 

λίμνη

φωτό: foraomayra

περιμέναμε στην αριστοτέλους στην είσοδο των γραφείων της υγειονομικής περιφέρειας να έρθει ο λοβέρδος. καμιά δεκαριά νοματαίοι, δημοσιογράφοι, τεχνικοί και άλλοι συνταξιούχοι. ο ήλιος ψηλά στο ανοιξιάτικο σειχ σου αλλά είχε ψύχρα. από τον πεζόδρομο που ημικυκλώνουν τα λεωφορεία του οασθ κατέβαινε μια αδύνατη φιγούρα με μαλλί αφάνα που κρατούσε ένα μπουφάν στα χέρια. αρκετά μακρυά τον άκουσα να φωνάζει κάτι. μόλις έφτασε κοντά μας – και είδε τις κάμερες, αν και φαινόταν να ενδιαφέρεται περισσότερο για το μαζεμένο κοινό, σήκωσε τα χέρια στον ουρανό σαν να ικέτευε και φώναξε: “την πρώτη μου αγάπη, την λέγανε Ροζέτα”. έφυγε αμέσως για να ρθει λίγα λεπτά αργότερα ο λοβέρδος κι ανάθεμα ποιος θυμάται τι είπε.

στον δρόμο για τα βορειοδυτικά είδα τ αντάρτικο να ανεβαίνει σε μπλε ισπανικό όχημα χωρίς απώλειες. η καταστολή δεν ακούμπησε ούτε καν τις παρυφές του διαπολιτισμικού λοφίου. όμορφα.

κι άλλα όμορφα γιατί φίλος καλός ξανάρχισε να χαμογελάει.

αν θες να ξέρεις καμιά φορά το κακό σπυρί στον κώλο το προκαλούμε.

λευτεριά στις υπερβολές, λέμε

ένα

θέλω να σου πω ότι με πιάνει αναγούλα όταν ακούω την κοινή γνώμη να λέει πόσο γλυκό είναι το πρόσωπο του παπαδήμου. γλύκα γλύκα γλυκιά μου.

ξενέρα.το κυβερνητικό μπουρδούκλωμα δεν έβγαλε τον κόσμο στον δρόμο αλλά τον βορίδη υπουργό.

στην εκκλησία απέναντι γράψανε: “δόξα τα λεφτά, έχουμε θεό”. μέχρι εκεί.

πήγα σε πάρτι -συνεχείς εκρήξεις- σε μια απελπισμένη οδό. μεθυσμένοι, σιδερένιοι γρίφοι και σεληνιασμένα μαθηματικά που τους πλημμύρισαν τα εφτά ποτάμια. στον πηγαιμό κάνανε την μουσική, γλώσσα. στάση στο συλλογικό θυμικό. επιστροφή με το πρώτο εισιτήριο. λίγα μέτρα μακρύτερα, στον γυάλινο εξώστη φυτιλιάζανε τη νύχτα. Στην διπλανή πολυκατοικία, πριν χρόνια, ένα ζωντανό μυαλό το παράκανε κι ακόμη ψάχνει να βρει τα σύνορα.

χρόνια πολλά γιατί τον οκτώβριο έγινες ένα.

 

 

 

σεργιάνι

η σκεπή της οικοδομής μπροστά έχει πέντε ηλιακούς θερμοσίφωνες. έτσι που είναι γερμένοι είναι σαν διαστημικά φέρετρα με τσίγκινο προσκέφαλο. σε απόσταση αναπνοής ξεπροβάλλουν τρεις καμινάδες, τρία πέτρινα τσουτσούνια που θα λεγες και συ. παραδίπλα σε διαμέρισμα τρίτου ορόφου νεόδμητης οικοδομής στο ένα δωμάτιο η τηλεόραση παίζει ανοιχτή και στο ακριβώς δίπλα δυο σκιές περιφέρονται πίσω από μία ροζ κουρτίνα. κάποτε θα υπέθετες ότι αυτό είναι ένα κοριτσίστικο δωμάτιο με ροζ κουρτίνα και δίπλα μπαμπάς και μαμά(ς) βλέπουν την τιβι . σήμερα είναι μπουρδέλο. δεν το υποθέτεις πια. είσαι σίγουρος. ίσως και με την ίδια σύνθεση. άνω τελεία στην αισθητική της βραδιάς.

η Φ. είναι μια κούκλα. κάθε φορά η ίδια περίεργη χαρά. όμορφο ταξίδι σε φίλια χώματα. το ποτάμι σμίγει τις διαφορές. τις ταξικές για το ταξίδι και τις εθνικές γιατί δεν υπάρχουν πουθενά. κυριλέ σύνδεσμοι στο κέντρο, ένας τοίχος-θησαυρός- δίπλα στο βουνό και τραχύς ορίζοντας. και τα κομμένα σπίτια σε φέτες από ζεστό μαχαίρι. και το καθαρό νερό του ποταμού, σύγκριση για λεπτομέρεια, πάει ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά. δυο βήματα πίσω, γαλαζόκτιστες ματιές πάνω στην γέφυρα. σε πρωινό με καφέ κι εφημερίδες.

υγ. στην στροφή έχασα την ζεστασιά της πορφυρής.

υγ1. χαιρετίσματα στ αντάρτικο. που ανθίζει στη ζωή και κοιμάται στο παγκάκι.

υγ2. ν ανοίξω το παράθυρο; θα βγεις ή θα μπεις; ε; E.; στους ουρανούς σου.

στα σπίτια

έχουμε έναν ρουφιάνο ανάμεσά μας. τον ξέρεις.

είδηση, είδηση. το απόγευμα σε κεντρικό δρόμο κόντεψαν να πλακωθούν δυο τύποι. ο πίσω κατηγορούσε τον μπροστά ότι πήγαινε με δέκα. ο μπροστά στράβωσε από τα μπινελίκια και κατέβηκε από το αυτοκίνητο. ένα μας έχεις πρήξει ρε μαλάκα τόση ώρα, άντε προχώρα, δύο άντε γαμήσου μ όσο θέλω πάω και εμφανίζεται και μια γυναίκα κάπου· του ένα ή του δύο αδιευκρίνιστο αλλά δυστυχώς δεν είδαμε καμία σοβαρή πλοκή στη συνέχεια. όλοι σπίτια σας.

η Φ. κρατείται σε τοπική κλινική. προηγήθηκαν παράπονα των γειτόνων

υπέρ πάντων ο κοινός αγώνας για να μην αλλάξει τίποτα. μια χαρά όλα. ηρεμία στις αγορές, τους αγρούς και τα παζάρια. new fangled opponents

πόσες λύσεις για ένα μόνο πρόβλημα;

και μια διαδρομή της Ασπασίας στην μελλοντική της πατρίδα. α-σπασία

πυρηνέλαιο

στο διπλανό διαμέρισμα μένει οικογένεια με βαθιά θρησκευόμενα χριστιανόπουλα. στην πόρτα τους δικέφαλοι αετοί, αγια σοφιές, αστέρια βεργίνας, μακεδονίες που είναι ελληνικές. τα ίδια και στο αυτοκίνητο. μαύρο κράισλερ από αυτά που είναι σαν μικρές νεκροφόρες, μαξιλαράκι κεντημένο τον μεγαλέξαντρο και τον χριστούλι δίπλα δίπλα. μια φορά την εβδομάδα στο σπίτι τους έρχεται νεοπαπάς -ολοφάνερα καταχραστής- και τους κάνει τρις-άγιο. έχει οδηγό και έναν μαθητευόμενο στο πίσω κάθισμα. όλοι μαζί, στην σειρά πρώτα ο παπάς, μετά ο οδηγός και μετά ο μαθητευόμενος στέκονται έξω από την πόρτα της γειτόνισσας και ξεκινούν το ψαλτήρι πολύ πριν χτυπήσουν το κουδούνι.  σαν να είναι αυτοί το κουδούνι.

αναγνώστη, άκου. ως το τέλος. μετά ξαναάκου

για την επανάσταση. στην βία που ξεγεννά τον εαυτό της. και κάνει τσουλήθρα στα πλήκτρα της τρομπέτας μέχρι τον έκτο. και ξεκινά την κάθοδο με γκράφιτι. ώσπου στο ισόγειο παίρνεις την μπάλα στα χέρια, την πετάς μπροστά στον δρόμο και το μυαλό άσβεστο χρώμα σε κόκκινες πεταλούδες. σε μαύρο φόντο. δίπλα σε λέξεις

έχω έναν μαζί μου σ αυτές τις διαδρομές τελευταία. όλοι την λένε Ε. και κάποιοι Μ. είναι όμως ο πυρήνας. το κουκούτσι.